Referentielijst

  1. Een boektrailer

Wikipedia, internet, http://en.wikipedia.org/wiki/Trailer_%28book%29, 19/03/2014

Wikipedia, internet, http://en.wikipedia.org/wiki/School_Library_Journal, 19/03/2014

1.1  The unbecoming of Mara Dyer – Michelle Hodgkin

Archwaypublisching, internet, http://www.archwaypublishing.com/AboutUs/, 19/02/2014

Publishersweekly, internet, http://www.publishersweekly.com/pw/by-topic/industry-news/industry-deals/article/54883-simon-schuster-creates-self-publishing-unit-archway-publishing.html, 19/03/2014

Authorsolutions, internet, https://www.authorsolutions.com/News.aspx?id=918, 19/03/2014

Michellehodgkin, internet, http://www.michellehodkin.com/p/faq.html, 19/03/2014

Midnightbloomreads, internet, http://midnightbloomreads.blogspot.be/2011/09/book-trailer-unbecoming-of-mara-dyer-by.html, 19/03/2014

Booktrailermanual, internet, http://booktrailermanual.com/finalists-trailie-award/, 20/03/2014

Youtube, internet, https://www.youtube.com/watch?v=gcR1B-48lK4, 20/03/2014

Maradyerwiki, video’s, http://maradyer.wikia.com/wiki/Special:Videos?file=The_Evolution_of_Mara_Dyer_book_trailer-0, 21/03/2014

Hollywoordcrush, internet, http://hollywoodcrush.mtv.com/2011/09/23/unbecoming-of-mara-dyer-book-trailer/, 21/03/2014

Poertytoprose, internet, http://www.poetrytoprose.com/2011/10/03/book-review-the-unbecoming-of-mara-dyer-by-michelle-hodkin/, 21/03/2014

1.2  Blachbirds en Mockingbird – Chuck Wendig’s

Terribleminds, internet, http://terribleminds.com/ramble/2012/08/29/so-just-what-the-hell-makes-a-good-book-trailer/, 25/03/2014

Imdb, internet, http://www.imdb.com/name/nm0829152/, 25/03/2014

Youtube, internet, https://www.youtube.com/watch?v=gcR1B-48lK4, 26/03/2014

Youtube, internet, https://www.youtube.com/watch?v=1OEm6BfD6Rw&feature=g-upl, 26/03/2014

Youtbe, internet, https://www.youtube.com/watch?v=xBcgNOehmlA, 26/03/2014

Youtube, internet, https://www.youtube.com/watch?v=oVbfUupt5Ko, 27/03/2014

Tor, internet, http://www.tor.com/blogs/2012/09/a-shocking-twisting-beast-of-a-book-mockingbird-by-chuck-wendig, 27/03/2014

1.3  Torment – Lauren Kate

Randomhouse, internet, http://www.randomhouse.com/about/history.html, 2/04/2014

Youtube, internet, https://www.youtube.com/watch?v=Um8473tJCMs, 02/04/2014

Booktrailermanual, internet, http://booktrailermanual.com/finalists-trailie-award/, 03/04/2014

Youtube, internet, https://www.youtube.com/watch?v=irEuJ5ZhNrM#t=12, 03/04/2014

Youtube internet, https://www.youtube.com/watch?v=ie7V8AEcm7E, 03/04/2014

Novelnovice, internet, http://novelnovice.com/2010/09/28/book-review-torment-a-fallen-novel-by-lauren-kate/, 04/04/2014

 

 

Bijlagen

Bijlage 1

‘The Unbecoming Of Mara Dyer’ EXCLUSIVE Book Trailer Becomes Our Obsession

Posted 9/23/11 12:36 pm EST by Sabrina Rojas Weiss in Page Turners, Videos

I don’t know how many people are responsible for this, but someone—author Michelle Hodkin, publisher Simon & Schuster, all those magic elves that make books happen—is doing things right with “The Unbecoming of Mara Dyer” (out next Tuesday, September 27). First of all, that title blows me away. “Unbecoming” sounds both like someone unraveling and like a teenage girl behaving unladylike, making you all the more curious about who this Mara Dyer person is. Then there’s the cover, a girl being embraced by a boy from behind, both underwater up to their eyes and photographed in dark sepia tones that bring a mood of melancholy and mystery. Is he rescuing her? Holding her down? Desperately hanging on? (Also, I love that you can’t see their actual faces. Hate when covers have some model’s face that then dominates my imagination when I try to picture the characters myself.)

And then, we come to the book trailer, a medium that frankly, I think is still hit-or-miss. This one is a mega-hit. And mega-HOT. “Even Stevens” vet Christy Carlson Romano does the voice-over, which is actually the letter that opens the story, as the scenes unfold, mostly in black andblack and white. The narrator, who claims that Mara Dyer is not her real name, tells us that “a 17-year-old who likes Death Cab for Cutie was responsible for the murders,” and “somewhere out there is a B student with a body count.” Those words lend a creepy air to the quickly cut scenes of three girls using a Ouija board, a news ticker reporting on the death of three teens in a building collapse, a storm, Mara walking alone at night by an old building, a car heading straight for the camera and the very sexy make out session between Mara and a shirtless, broody and delicious boy. And the song that plays over it all, bringing a sense of urgency, is a driving, crescendoing rock song—not by Death Cab but by singer/songwriter Kelli Schaefer.

And having just dropped everything to devour “Mara Dyer” in a matter of hours, I can tell you that the book lives up to the trailer’s promise and then some. It’s the story of a girl trying to piece together what happened the night she, her best friend, her boyfriend and his sister spent the night in an abandoned asylum and only she survived, unscathed but traumatized. And it’s the story of a girl trying to start over again after her family picks up and moves to Miami, all for her sake. And it’s the story of a girl falling in love with the super-cool British bad boy with a rep for breaking hearts. Be careful, ’cause you’ll fall right along with her. Your only solace: The sequel is due out in the fall of 2012.

 

Bijlage 2

Review: The Unbecoming of Mara Dyer by Michelle Hodkin

Review:
The Unbecoming of Mara Dyer is the perfect mix of mysterious, dark, sexy, and all consuming. I’ve seen many pretty covers before only to be disappointed by the pages inside so, despite all the positive buzz, I was nervous to start the book. However, Michelle Hodkin absolutely delivered with her debut!

Mara Dyer, as a character, is the definition of mysterious. For starters, ‘Mara’ is only a pseudonym so there is an immediate degree of distance from her. Second, the introduction to her is after an accident that she can’t remember and from which she is the sole survivor. Third, she’s seeing and hearing things and she doesn’t know what’s real anymore. Despite some of the goodness in her intentions, and the relationships she has with her family and friend, there’s a definite darkness in her. I loved that Hodkin was willing to explore that side of her personality — and not just by skimming the surface; there were some terrifying moments to be had. Mara is a complex and layered character and there’s still so much to uncover about her.

I have to admit that I went into this thinking that I wouldn’t be a big fan of Noah Shaw. I was sure that he’d just be a typical bad boy cliche and I don’t usually go for his type of character. And yet…he completely pulled me in. There are some cliche-type aspects to him, but Hodkin managed to execute it all well and make me not care. He’s absolutely delicious and the attraction between him and Mara? YOWZA! These two definitely had the spark and they kept me on my toes with their banter and chemistry. So, so tantalizing.

Even though Noah was an important and amazing part of the story, I never felt that the romantic storyline took over the book. I eagerly looked forward to their scenes together, but I was equally engaged in getting all the details of Mara’s story: her darker side and the truth of what happened the night of the accident. The mystery continues to build throughout the course of the novel and it was so easy to fall into the confusion and panic that Mara did. What’s real? Was it just a nightmare? Is Mara really crazy? Excuse my language, but it was a total mindfuck in the best possible way.

The Unbecoming of Mara Dyer concludes with a bang — one that is already shaking things up for the following installment in a huge way by increasing the mystery and intensity. I cannot wait to see where Michelle Hodkin takes us next on this thrilling ride.

To add to its amazingness, the book also has the best book trailer I’ve seen so far. I’ve watched it, oh, I don’t know… a good dozen times since it first surfaced. Check it out and snag a copy of this book if you haven’t already.

 

Bijlage 3

 

A Shocking, Twisting Beast of a Book: Mockingbird by Chuck Wendig

Stefan Raets

Earlier this year, Chuck Wendig’s Blackbirds took me completely by surprise. Initially attracted by Joey Hi-Fi’s gorgeous cover illustration, I was quickly sucked into the story of Miriam Black, an opportunistic young drifter whose unique curse/gift allows her to see the exact time and circumstances of the deaths of the people she touches. She mainly uses this mysterious skill to loot the occasional bit of cash from the soon-to-be-deceased, allowing her to stay in motels and keep enough booze on hand to numb her many personal demons… until one day she sees one particularly gruesome future death scene in which the victim’s last words are her own name.

As much as I hate to see or use the phrase “compulsively readable” in reviews, in the case of Blackbirds it’s applicable as it’s ever going to be: a unique, tightly written novel you just can’t put down until you’ve read every last dark, gory detail. If you haven’t read it yet, now’s the time to rectify the situation because this month, mercifully quick on the heels of Blackbirds, Chuck Wendig already delivers its sequel, Mockingbird. The further adventures of Miriam Black, wrapped in yet another stunning Joey Hi-Fi cover? Well, “must-buy” is another one of those phrases I really don’t like much, but in this case…

As Mockingbird starts off, Miriam Black is settled in a (for her at least) strangely stable life. She has an actual address, for one, rather than drifting from motel to motel. Sure, her new residence is a doublewide in a trailer park full of losers and tweakers, but still—in terms of stability, it’s an improvement. Miriam even has a job, working as a cashier in a sundries shop on the Jersey Shore. It all seems much too staid and normal for Miriam, and sure enough, before the first chapter is out she’s losing it at a customer and getting canned.

As of Chapter 2 (“The Liberation of Miriam Black”) we’re back to normal, which in her case means vindictively storming back into the store she just got fired from to shake her former boss’s hand and get a glimpse of how and when she will die. That death turns out to be surprisingly bloody and soon, setting off another whirlwind of a novel full of darkness and violence.

If you’ve read Blackbirds, you’ll know what to expect from Mockingbird, and you won’t be disappointed. The setting and atmosphere are similar, with Chuck Wendig describing the grimier corners of present day New Jersey in all their glorious, boring squalor. He frequently points his lens at the dreariness we’ve learned to unsee in order to make it through the day: the mundane details of life on the fringe of cities, the motels and chain restaurants people pass through on their way to a real home.

Emotionally, Miriam is still (and in her own words) “a garage full of cats on fire,” making her a challenge to deal with even for the few people who actually wish her well in this story. She still tends to deflect anything and anyone that might come too close with hyper-cynical, cutting, profanity-laced combat-dialogue, “her mouth brimming with foulness the way a soup can bulges with botulism.” She’s not fun to be around, to say the least, but as long as you don’t need likeable characters in your fiction, you’ll once again find it completely impossible to put down her story.

In Blackbirds, Miriam’s strange ability to see people’s deaths was mostly presented as-is, but in the new novel Chuck Wendig starts to reveal some of its underpinnings and even ties these into the novel’s central mystery, making it an even more tense and gripping story. I realize that’s vague, but I simply don’t want to give away any plot details here because Mockingbird, a shocking, twisting beast of a book that’ll have you on edge throughout, is best experienced with as little foreknowledge as possible.

Sure, I could point out a few very minor negatives. The cheesiness of some of the chapter titles occasionally grated against the novel’s atmosphere. You could argue that these two books follow the same pattern a bit too obviously. Still, that’s all much less important than this simple fact: I tore through this novel in less than 24 hours, unable to let go until there were no more pages left to turn, and if someone somehow could travel back in time to hand me a copy of the next Miriam Black novel, I’d drop everything and read it right now. If Blackbirds hit you like it hit me, you need to get your hands on Mockingbird as soon as you can.

 

Bijlage 4

Book Review: Torment (A Fallen Novel) by Lauren Kate

Posted on September 28, 2010 by Sara | Novel Novice | 4 Comments

If you loved Fallen by Lauren Kate, you will find plenty more to keep you turning the pages late at night in the new sequel, Torment.

The book continues the saga of Luce and her fallen angel paramour Daniel — as they struggle to find safety and moments of peace amidst a budding war involving Heaven and Hell (and maybe a few other forces that are less well-defined).

Once again, Kate masterfully combines a lush, well-researched mythology with modern teenage drama — this time in a new, yet equally intriguing setting. Luce has moved from the stark hardships of reform school to the privileged life in a small, upper-crust private school along the Northern California coast, where she is given plenty of freedom along with the school’s other Nephilim (whom the other coeds believe are simply “gifted” students).

Tormentmasterfully combines an unfolding mystery, building tension, a richer past for Luce, a strange new enemy and an epic battle scene — all while weaving in brief moments of sweetness (and hotness!) between Luce and Daniel.

That’s not to say that Tormentis perfect. There are moments when I felt frustrated as a reader — though not necessarily with the book itself, but rather with the nature of a series itself. Because after two books, I’m still not sure where the series is going. The mystery surrounding Luce (and her timeless relationship with Daniel) has only deepened in Torment, and there are now new questions about her purpose that have yet to be resolved. Likewise, the lines between good and evil are blurred even further — and the ending leaves you questioning who are the good guys, who are the bad guys, and what role Luce has to play in all of this.

And yet, while these elements frustrate me at times as a reader, they also keep me coming back for more. (Aha, Lauren Kate, I see your cleverness now!) And it’s that quality — the page-turning, give-me-more quality — which makes Tormentsuch a devouring read.

Tormentis in stores today — but tune in later this week for your chance to win a copy!

 

Besluit

Uit het bestuderen van eerder genoemde werken werd er de conclusie gevormd dat een goede boektrailer het standaard cliché moet overkomen. Het moet meer zijn dan wat beelden waarover een camera beweegt en waar wat loze tekst over het verhaal gaat. Een goede boektrailer reikt delen van het verhaal aan, maar voor meer moet je het boek lezen. Op welke manier dit gebeurd maakt niet zozeer uit. In Mockingbird krijgen we enkel tekst en een stem, toch smaakt dit naar meer. The Unbecoming of Mara Dyer lijkt eerder op een filmtrailer en er worden van verscheidene dingen beetjes prijsgegeven, maar lang niet genoeg om te kijker te verzadigen. De kijker wilt meer te weten komen in beide gevallen.

 

Torment – Lauren Kate

Situering werk & belangrijkste medewerkers

 

De sponsors voor deze boektrailer is de Publisher, Random House Books, dan met name hun tiener sectie. De afdeling kinderboeken van Random House is de werelds grootste uitgever van boeken voor jonge kinderen. Globaal gezien liggen er bedrijven in negentien landen en al verscheidene boeken hebben nobel en Pulitzer Prijzen gewonnen.

 

Bespreking boek trailer

 

Deze trailer bestaat voornamelijk uit bewegende camerabeelden met tekst over de beelden, om de eentonigheid van het beeld wat te doorbreken. De camera die over verscheidene landschappen glijdt vertelt niets over het verhaal, behalve dan misschien een mogelijke locatie waar zich dit kan afspelen. Het is voornamelijk de tekst die vertelt waarover het verhaal gaat in enkele dramatisch verschijnende en verdwijnende zinnen. Namelijk dat er oorlog op weg is en dat we moeten kiezen tussen de hemel en de hel. En deze keuze wordt gemaakt door een liefde die zich afspeelt over verscheidene levens. ‘How many Lives do you need to live before you find someone worth dying for?’ Bij deze zin verscheen er een soort schaduw voor de letters, alsof er met een licht achter werd geschenen. Een trukje dat terugkeert bij de zin: ‘Love never dies’. Zo bekomen de makers wel een dramatisch effect dat meteen de aandacht trekt naar de zin. Dit lettertype is vrij sierlijk, terwijl het andere lettertype nogal rigide overkomt als de twee vergeleken worden met elkaar.

Figuur9

Figuur 9: verschillende lettertypes

 

In het begin van de trailer wordt de uitgeverij vermeld, iets dat tot nu toe nog niet gezien is in de voorgaande werken. Over het logo van de uitgeverij zit een soort golf effect, waardoor het lijkt alsof de trailer een droom is. Iets dat versterkt wordt doordat we in een soort wolkendek reizen. Van deze wolken gaan we vrij ruw over in een bebost gebied tot een rotsachtig zeelandschap. Iets dat in deze trailer ook vermeld wordt is de auteur die op het einde van de trailer tevoorschijn komt, samen met de titel van het boek in het lettertype van het boek. Het eindbeeld is dan ook een stilstaand beeld van een jongedame die met haar rug naar ons gekeerd staat? Dit is overigens ook de kaft van het boek die ze in de trailer verwerkt hebben. In deze trailer werken ze dan ook met de kleuren van dit beeld, een blauwe sepiatoon waar de tekst mooi deel van uitmaakt. Ook de prequel wordt hierin vermeld.

Figuur10

Figuur 10: Cover boek

 

Er wordt in deze trailer gebruik gemaakt van een bewegende camera, we glijden namelijk tussen een wolkendek en over een bos en een strand. Er is ook een zeer brute montage gebeurd, waarin ruw enkele shots aan elkaar worden gemaakt door middel van een slechte cross fade tussen het voorgaande en volgende shot. In de montage is ook de tekst toegevoegd en wat aangepast met een simpel After Effects effectje erover. De tekst is ook niet geïntegreerd in het beeld. De tekst ligt over het beeld en absorbeert niets van de textuur van de beelden. Het enige dat de tekst heeft als voordeel is dat het kleurenpalet zodanig doordrenkt is van sepia dat witte en blauwe letters niet uit de boot vallen.

 

De literaire aspecten van dit boek zijn enkel de grote verhaallijnen die worden prijsgegeven. Voor de rest vertelt de trailer extreem weinig over het boek. De landschappen kunnen wel een aanzet zijn naar de locatie waar het verhaal zich kan afspelen.

 

Samenhang met andere werken

 

Torment en Fallen

 

Fallen de Prequel van Torment begint exact hetzelfde, weer glijden we door de wolkjes terwijl het verhaal ons wordt gebracht door eenzelfde lettertype. Na de wolkjes glijdt de camera over een stil beeld, van een bos, naar beneden. Om te ontdekken dat dit de cover is van het boek. Ook de tekst bij deze trailer verschijnt en verdwijnt gestaag, bij de trailer van Fallen hadden ze precies de After Effects effecten nog niet ontdekt. De eerste trailer ziet er wel positiever uit dan die van Torment, doordat de blauwe sepiatinten in Fallen een stuk lichter zijn dan die van Torment. Het verhaal zal in de sequel een donkerdere wending aannemen die wordt doorgetrokken in het kleurgebruik. En in beide Trailers horen we een melancholische melodie die de tekst ondersteunt.

Figuur11

Figuur 11: overeenkomsten trailers

Links: Fallen – Rechts: Torment

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=Um8473tJCMs

 

All the Lovely bad ones van Mary Downing Hahn

 

De tekst verschijnt en verdwijnt steeds in beeld, alsof het een spook is dat zich af en toe laat zien. De tekst gaat over het verhaal, maar de beelden lijken ook over het verhaal te gaan. We krijgen griezelige beelden die lijken te passen bij de tekst. De beelden zijn allemaal stilstaande beelden. Soms zijn er stukjes beeld die over een ander beeld komen te liggen en steeds uitbreiden totdat ze het gehele scherm in beslag nemen. De beelden worden begeleid door een spookachtig muziekje met hier en daar wat toegevoegde ambiance geluiden, zoals bijvoorbeeld lachende kinderen. Ook deze trailer eindigt met de kaft van het boek.

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=irEuJ5ZhNrM

 

Need van Carrie jones

 

De tekst en beelden staan hier apart en afwisselend samen en apert in beeld. Het is een statische camera, de beelden die we zien zijn stilstaande beelden die snel terug verdwijnen. De tekst lijkt over het verhaal te gaan en de beelden zijn een ruwe aanvulling hierop. De griezelige muziek gaat er lichtjes over, persoonlijk was ik eerder voor iets mysterieuzer gegaan in plaats van iets griezelig. Het past wel omdat het lijkt te gaan over een stalker die grootse plannen heeft voor zijn. Het is een slordige montage vol met ruwe overgangen vol standaard effecten die op de beelden en tekst geplakt zijn.

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=ie7V8AEcm7E

 

Samenhang met overige werken

 

Torment vs. The Unbecoming

 

Torment gebruikt een statische camera, terwijl The Unbecoming gebruik maakt van een bewegende camera. In beide trailers wordt geprobeerd om mysterie op te wekken door het gelaat van het hoofdpersonage verhuld te houden. In torment staat het personage met de rug naar ons gekeerd en in The Unbecoming krijgen we pas op het einde een glimp te zien van het hoofdpersonage. The Unbecoming slaagt erin het mysterie door te trekken over de gehele trailer. Dit doen ze door te spelen met bewegende beelden, die een hint geven van het verhaal en een goede voice over die vertelt wat het hoofdpersonage in een fragment van het boek bekent in een brief. In Torment is er teveel mysterie qua setting en beelden, we weten niet eens of de beelden relevant zin met het verhaal. Je krijgt hier de grote verhaallijn mee en kan al gokken hoe het verhaal eigenlijk gaat aflopen. De invulling van hoe we tot dat einde komen blijft echter een groot mysterie, de enige hint die we daar hebben is dat het over een liefde gaat die de eeuwen of generaties overstijgt. Je weet echter wel al dat het dramatisch en melancholisch gaat zijn.

 

 

Torment vs. Mockingbird

 

Beide trailers tonen tekst die gaat over het verhaal. De tekst in Mockingbird is echter veel flexibeler dan die van Torment. In Mockingbird zie ja dat ze tijd en moeite hebben gestoken in de tekst laten doen wat de voice over vertelt. Bijvoorbeeld: het woord cracked hier zijn de letters ook in stukken gebarsten. In Torment krijgen we enkel een standaard effectje over sommige zinnen, zinnen in verband met die grote liefde. De tekst van Mockingbird verdwijnt niet steeds, maar wordt ook uit beeld geduwd door nieuwe tekst.

Bij Mockingbird horen we een fragment uit het boek voorgelezen worden, door een man met een gebroken sigarettenstem. In Torment horen we iemand onverstaanbaar kwelen op de achtergrond op enkele stukken in de film.

 

 

Recensie

 

Het is voornamelijk de tekst die vertelt waarover het verhaal gaat in enkele dramatisch verschijnende en verdwijnende zinnen. Namelijk dat er oorlog op weg is en dat we moeten kiezen tussen de hemel en de hel. En deze keuze wordt gemaakt door een liefde die zich afspeelt over verscheidene levens. Ze hadden het wat mysterieuzer kunnen aanpakken. In de review staat dat het boek mysterie ontvouwt en spanning opbouwt, iets dat ze in de trailer blijkbaar gemist hebben of iets van hadden kunnen leren.

Er wordt in deze trailer gebruik gemaakt van een bewegende camera. Er is ook een zeer brute montage gebeurd, waarin ruw enkele shots aan elkaar worden gemaakt door middel van een slechte cross fade tussen het voorgaande en volgende shot. In de montage is ook de tekst toegevoegd en wat aangepast met een simpel After Effects effectje erover. Zonder hier en daar dan nog wat te tweaken om het effect wat subtieler te laten verlopen.

 

Als kijker was het zeer frustrerend om te blijven kijken naar de trailer. Niet zozeer door de voorbij glijdende landschappen of de verschillende lettertypes, maar door de standaard die ze vertegenwoordigen. Het is zo een standaard trailer dat het bijna een voorbeeld is van hoe je het niet zou moeten doen, of als je weinig tijd in je trailer steekt. Als je trouwe fans hebt, zou je zelfs hun beter iets laten maken dat er hoogst waarschijnlijk beter zou uitzien dan waar je hiervoor betaalt hebt. En het meest frustrerende blijkbaar werkt deze standaard want alle vier de boektrailers zijn in deze trailerstijl gemaakt. Boektrailers zijn blijkbaar niet zo verschillend van de boeken, het kan hit-of-mis zijn.

 

Trailer: Torment

 

Blackbirds en Mockingbird – Chuck Wendig’s

Situering werk & belangrijkste medewerkers

 

Chuck Wendig schrijft verscheidene soorten verhalen, lange, korte, strippen, voor games, scripts… Hij wist ook dat hij een boektrailer wou maken van Blackbirds en Mockingbird. In de eerste trailer poogt hij dan ook om alle profaniteiten uit deze boeken in te spreken en dit als trailer te gebruiken. Echter niet tevreden begint hij met director Alan Stewart te praten en die stuurt hem een ingesproken fragmentje door. Dit fragmentje slaat echter in al een bom, nu enkel nog een visuele stimulans en de trailer is er.

Alan Stewart werkt voornamelijk in het camera departement en heeft aan verscheidene bekende films meegewerkt zoals, De Sherlock Holmes films ( met Robert Downey junior ), band of brothers en nog vele anderen.

 

Bespreking boek trailer

 

We beginnen met een ruwe achtergrond waarop een flikkering zit. Een seconde later horen we een diepe, kapot gerookte mannenstem. Dit geeft een kleine situering van hoe oud ons personage is. De intonatie en manier waarop hij over de dingen die hij meemaakt spreekt geven ons een goed idee wat voor man hij echt is. Zodra de man begint te spreken verschijnen synchroon woorden in een robuust lettertype. De tekst en stem zijn interactief. De tekst verplaatst zich in beeld, zodra de man spreekt weet je niet waar de tekst heen gaat gaan. Naar rechts, links, boven, onder, schuin uit beeld, vervaagt hij gewoon, er zijn verschillende mogelijkheden. Wat hij verteld wordt soms in letters en woorden uitgebeeld. Als hij zegt ‘… with a playfull wink’ De tekst, wink, knipoogt en verdwijnt dan. ‘Can i touch you?’ Hier is het woord touch vervangen door een handafdruk. Bij ‘Only took a second’ hangt de tekst schuin, onder een streepje alsof de tekst een secondewijzer is die net wegsprong van een vorige seconde. Als hij zijn hoofd open ‘cracked’ de letters van het woord cracked zijn ook gebroken. Als het bloed zijn schouders natmaakt, krijgen we een afbeelding waar een beetje animatie in zit, het bloed breid lichtjes uit. Als Miriam rond voelt dan bewegen de woorden ‘feels around’ met een kleine shake alsof ze in de zak van de man zitten en er echt rond gevoeld wordt. ‘She wispers’ daar komen de woorden in beeld alsof ze de adem zijn die net uit een mond ontsnapt en daar even omineus blijven hangen. ‘The sun starts to slide down behind the horizon’, daar zakt het woord sun echt neer totdat het woord verdwijnt.

Figuur6

Figuur6: woorden in trailer

 

We werken hier met een statische camera, doorheen de trailer beweegt de achtergrond niet, behalve de flikkering die erin zit. Het lijkt alsof de camera beweegt door de flikkering in de achtergrond en de bewegende tekst. De tekst beweegt echter tussen de camera en de achtergrond. Het lettertype heeft de textuur van de achtergrond lichtjes aangenomen, heel subtiel gedaan. Zo lijkt het alsof de letters ook onderworpen zijn aan jarenlang intensief roken, net zoals het hoofdpersonage. Aan zo een trailer is veel montagewerk en rendertijd voor nodig, door alle bewegende tekst en kleine animatie die de tekst ondergaat.

 

Iets waar ik nog onder de indruk van was waren de kleine animaties met woorden door uit de trailer. Steeds goed gevonden en subtiel uitgevoerd, zo bekom je een krachtige trailer die bestaat uit tekst en een stem.

Toch lijkt deze trailer eender reclame voor een audioboek dan voor de papieren versie van het verhaal, maar nog steeds een originele manier om een boektrailer te maken. Iets waar deze trailer mij nog aan deed denken was een goed gemaakte lyric video’s op (bijvoorbeeld) youtube.

 

Samenhang met andere werken

 

De eerste trailer

 

We horen Chuck Wendig zelf de profaniteiten inspreken, zijn stem is echter niet kapot gerookt. En het is geen fragment van het boek maar eerder alle zweerwoorden. Het ruwe idee is er al, het grondbeginsel of de fundering om op verder te bouwen, maar het resultaat van de 2de trailer bekomt hij toch nog niet.

Trailer:  https://www.youtube.com/watch?v=1OEm6BfD6Rw

 

Tell me a secret door Holly Cupala

 

Hier hebben we ook een stem die ons vertelt wat er gebeurt is met haar. De stem geeft echter minder emotie en persoonlijkheid weer dan bij Mockingbird. We weten dat het over een jong meisje gaat, maar hoe ze zich voelt bij de situatie dat haar zuster gestorven is weten we niet meteen. Ze blijft er zo kalm bij alsof het haar niet zoveel kan schelen dat haar zuster gestorven is.

In Mockingbird zien we woorden, hier krijgen we beelden met limited animation. Kleine elementen in het beeld bewegen. Hier spreken we echter niet van een statische camera, de camera beweegt over de beelden. Er wordt in gezoomd, uitgezoomd en enkele pano’s zitten ook in het filmpje.

Beide voorbeelden geven ook een goede situering van het verhaal. We weten in beide gevallen waar het in de boeken over gaat gaan, zonder teveel weg te geven. Deze twee trailers zijn goede voorbeelden van testertjes die je in de parfumwinkel ziet en gebruikt om te kijken of het wel echt iets voor jou is.

In tell me a secret wordt er ook een liedje gebruikt, het speelt zich voornamelijk af op de achtergrond totdat de zinnen uit de reviews in beeld komen dan komt het liedje naar de voorgrond. In deze boektrailer zitten ook zinnen uit reviews en van andere auteurs verwerkt.

Figuur7

Figuur7: stil van Tell me a secret

 Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=HqzUuoAmTJs

 

Muziekvideo van Gavin DeGraw – Make a move

 

Ook hier krijgen we tekst te zien maar ook beelden bij de tekst. De beelden bestaan uit donkere silhouetten die ons eigenlijk situeren in de muziekvideo. De achtergronden zijn te soms te vaag om een goede situering te kunnen geven, daarom dat de silhouetten wat duidelijkheid geven. De silhouetten bewegen soms lichtjes, echte animatie kan je het niet noemen, maar een soort verplaatsing van het silhouet wel. De woorden zelf zijn ook niet geanimeerd zoals bij Mockingbird. In deze muziekvideo verschijnen en de woorden in en uit beeld, maar daar blijft het dan ook bij. We zien solide zwarte en witte letters van eenzelfde lettertype. De camera is niet statisch zoals bij Mockingbird wel het geval was. Hier zien we zoomouts, zoomins en pano’s.

Figuur8

Figuur 8: Gavin DeGraw stills

 Trailer: https://www.youtube.com/results?search_query=Gavin+DeGraw+%E2%80%93+Make+a+move

 

Samenhang met overige werken

 

The Unbecoming vs. Mockingbird

 

In beide werken getuigen we van een voice over met intonatie die ons weergeeft hoe de personages zich voelen in hun situatie. We weten in beide gevallen met wat voor personages we te maken hebben.

Er beweegt ook tekst in beeld. De tekst in The Unbecoming is veel meer gelimiteerd dan die van Mockingbird, maar het werkt wel voor the Unbecoming. In Mockingbird zien we ook enkel tekst, het is aantrekkelijker voor de kijker om dan de tekst (lichtjes) te animeren.

In The Unbecoming spreken we niet van een statische camera, terwijl we dat net wel hebben in Mockingbird.

 

 

Torment vs. Mockingbird

 

In Torment beweegt de achtergrond. In Mockingbird spreken we eerder van een flikkering in het beeld dat de achtergrond is. In Torment wordt er ook geen gebruik gemaakt van een statische camera, terwijl dat in Mockingbird wel gebeurt.

In beide voorbeelden verschijnt er tekst in beeld. In Mockingbird is dit wel professioneler gedaan dan in Torment. In Torment verschijnt de tekst in en uit beeld, er zit ook een kleine wave in als de tekst vervaagt. De tekst beweegt hierin dus niet extreem veel.

In Torment komt er ook even een stem voor, eerder naar het einde van de trailer. Deze stem zegt echter niets over het verhaal, maar zegt iets onverstaanbaar dat zou moeten bijdragen aan de tragische toon van die trailer.

 

 

Recensie

 

Chuck Wendig’s Mockingbird de trailer is een vrij simpel concept maar met maximum impact. We beginnen met een ruwe achtergrond waarop een flikkering zit en de gesproken tekst verschijnt. Een seconde later horen we een diepe, kapot gerookte mannenstem terwijl dezelfde tekst eronder (lichtjes) geanimeerd verschijnt. Iets waar ik onder de indruk van was waren net deze kleine animaties met woorden, elk voorbeeld steeds goed gevonden en subtiel uitgevoerd.

 

Bijvoorbeeld: Als hij zijn hoofd open ‘cracked’ de letters van het woord cracked zijn ook gebroken. ‘She wispers’ daar komen de woorden in beeld alsof ze de adem zijn die net uit een mond ontsnapt en daar even omineus blijven hangen.

 

In de review van het boek staat dat je elk donker, gortig detail wilt hebben gelezen, wel in deze trailer wil ik elk donker, gortig detail hebben gezien. Zoals: als het bloed zijn schouders nat maakt, krijgen we een afbeelding waar een beetje animatie in zit, het bloed breid lichtjes uit. Een kleine visualisatie gaat een heel eind en maakt de tekst krachtiger.

 

De woorden zelf hadden de textuur van de achtergrond lichtjes aangenomen, alsof ze zo licht waren als de rook die de mannenstem vernield heeft, maar toch zo solide alsof ze in steen gebeiteld zijn.

Deze trailer lijkt eerder reclame voor een audioboek dan voor de papieren versie, maar het maakt toch nog steeds een sterkte boek trailer. De trailer geeft een algemeen beeld dat we zitten in een ‘whirlwind of a novel full of darkness and violence’ om het met de woorden van Stefan Raets, schrijver van de review, te zeggen.

 

Trailer: Mockingbird – Chuck Wendig

Situering werk & belangrijkste medewerkers

 

The Unbecoming of Mara Dyer door Michelle Hodgkin word gepubliceerd door Simon & Schuster. Simon & Schuster hebben al 90 jaar publicatie-ervaring achter de rug. Simon & Schuster hebben met Author Solutions Archway, een zelfpublicatie service, opgericht. Zo hopen ze via Archway ook meer te bieden dan de standaard zelfpublicatie, zoals het aanbod om video’s en boektrailers te maken. Zelfpublicatie is een van de snelst groeiende sectoren in de publishing industrie. De boektrailer van The Unbecoming of Mara Dyer werd dus door Archway aangeboden en vooral geproduceerd door Jeremy hodgkin, de broer van Michelle Hodgkin. Hij was degene die de video’s doorheen de conceptfase heeft geholpen en de directors van de trailer heeft gekozen. De trailer is officieel onthuld door MTV’s Hollywood Crush, doordat het boek zo gehypet was.

 

Bespreking boek trailer

 

De boektrailer begint met enkele sneakers die in beeld wandelen; in het volgende shot zien we het volledige personage langs achter en vervolgens in zijaanzicht. In het zijaanzicht zet het personage een kap op. We zien dus niet goed wie het personage is, we worden meteen geconfronteerd met een mysterie. Verder in het filmpje zien de sneakers terugkeren, deze keer stoppen ze echter. Tegen het einde van de film zien we het personage met de kap op zich omdraaien, het beeld wordt echter snel opgevolgd door het volgende shot. Wie zien dus een flits van Mara Dyer, maar we hebben haar nog steeds niet goed kunnen zien.

Figuur 1

Figuur 1: Het mysterie van Mara Dyer

 

Het personage schrijft een brief of misschien beter ze bekent moord; de woorden die ze opschrijft worden ook gevoice overt zodat we toch een hint van het verhaal krijgen. Deze voice over geeft nog iets extra mysterie, want waar ze voor waarschuwt is niets minder dan moord. ‘My name is not Mara Dyer, but my lawyer told me to use a fake name.’ dit wekt meteen de vraag, wie is Mara Dyer echt?, op. Je vraagt je af waarom ze een valse naam gebruikt, zeker als je dit hoort: ‘Having a fake name is strange, but it’s the most normal thing about my life right now.’. Wat heeft Mara Dyer meegemaakt? Gevolgd door een sinistere waarschuwing, ‘Somewhere out there, there is a b-student with a body count and it’s important that you know… so you’re not next.’. Als Mara schrijft dan zien we ook nooit fatsoenlijk haar gelaat. We krijgen hier enkel welgeplaatste hints die ons doen hongeren naar meer.

De woorden op het einde van de trailer, ‘Who is Mara Dyer?’ komen ook naar voren in het beeld. Elk woord wordt tussen de beelden zijn geplaatst, dit geeft een extra dramatisch gevoel. Op het einde van de trailer zien we de boekcover waarover de woorden ‘The Unbecoming of Mara Dyer’ verschijnen. Ook deze zin verschijnt woord per woord, om zo het dramatisch effect te verhogen. De titel geeft namelijk weg dat Mara Dyer haar gedrag niet past bij haar status of haar persona. Ze wordt als het ware niet meer zichzelf. De titel komt ook naar voren terwijl het stille beeld erachter blijft staan. Op dit beeld zien we een meisje dat wordt vastgehouden langs achter door een jongeman. De vraag is echter houdt hij haar boven of duwt hij haar onder water?

Figuur2

Figuur 2: cover boek

 

Er is dus meer aan de hand dan enkel een moord. De mysterieuze Mara Dyer heeft ook succes op het gebied van liefde. Is deze jongeman haar redding of haar ondergang? Is hij misschien de moordenaar? Allemaal vragen waarvoor we het boek zullen moeten lezen om het antwoord te weten.

 

Het kleurenpalet handelt een blauwe sepiatoon bij de stukken die een jongeman tonen. Deze fungeert als een soort roze bril, waardoor we vaak de mindere kanten van iets niet zien. Zwart-wit bij de beelden die Mara erin tonen. Ook gekleurde beelden bij een soort zelf gefilmde beelden als resultaat van een handheld camera. Over deze handheld camera zit er ook een filter waardoor er veel ruis lijkt te zijn in het beeld dat die camera produceert, om zo het amateur effect te verhogen. Er zit ook een flikkering in het beeld, bij deze gekleurde shots. Het zijn namelijk jongeren die met een camera overweggaan en geen volwassen die opgeleid zijn om met camera’s te werken, er moet dus een verschil in beeldkwaliteit zijn.

Figuur3

Figuur 3: kleur/zwart-wit/sepia

 

We ervaren hier ook geen statische camera. De camera beweegt over de scene. In de eerste drie shots beweegt het beeld van links naar rechts. Het is zo goed gefilmd en gemonteerd dat de camerabeweging niet onderbroken wordt en gewoon doorgaat over de drie shots heen. Er zitten voornamelijk pano’s in deze trailer, ook wordt er gespeeld met de scherptediepte. Sommige shots zijn scherp en andere vager. Als de voice over gedaan heeft met spreken en vlak voordat de muziek begint, dan versnelt de montage. Er worden verschillende beelden over elkaar gemonteerd. Dit gaat mooi samen met de muziek die op dat moment opzweept.

Het beeld begint samen met een bastoon die zich herhaalt doorheen de trailer. De bastoon verdwijnt naar de achtergrond als Mara begint te spreken en evolueert tot het refrein van het lied, Black Dog door Kelli Schaefer. Op het einde van de trailer gaat het lied echter terug over in de herhalende bas van op het begin, maar deze keer sterft de bas langzaam uit.

 

Het literaire aspect van deze boektrailer is dat de nieuwsgierigheid van de kijker wordt opwekt. We willen weten wat er gebeurd en daarvoor zullen we het boek moeten lezen. Door uitbundig gebruik van cast en crewleden, uitgebreide montage met effecten en muziek onder de trailer, wordt eerder de indruk gewekt dat het een filmtrailer is. Pas op het einde wordt duidelijk dat het een boek is als we de boekcover zien.

 

Samenhang met andere werken

 

De sequel – The Evolution of Mara Dyer

 

Ook in de sequel spreken we niet van een statische camera, we zien ook in deze trailer pano’s en tilts in de verschillende shots. In The Evolution wordt echter meer met scherptediepte gespeeld dan in The Unbecoming. Een verschil is dat in The Evolution enkel kleur wordt gebruikt en geen mengelmoes van verschillende kleuren. Hier wordt de acuter wel vermeld op het einde van de trailer iets dat in de trailer van The Unbecoming een mysterie blijft. Beide boekcovers worden wel getoond als de auteur bekend is gemaakt.

Nu krijgen we wel te zien wie Mara Dyer is. Dezelfde stem vertelt waarover het verhaal in de sequel gaat. De stem wisselt af met de muziek. We beginnen met het lied City Morgue van Kelli Schaefer die vervaagt tot enkele noten muziek als de stem begint te spreken. Er wordt weer gezongen als de stem gedaan heeft.

Figuur4

Figuur 4: The Evolution of Mara Dyer stills

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=a4ejFMjfdi8

 

Bad Girls Don’t Die – Katie Aleander

 

Ook hier maken we geen gebruik van een statische camera, we zien de pano’s en tilts wel terug komen in de shots. ze zijn op een rustig tempo aan elkaar gemonteerd met een filter erover zodat het lijkt alsof we in een dark room van een fotograaf zitten. We zien het hoofdpersonage langs achter maar weten niet meteen hoe ze eruit ziet, net zoals in The Unbecoming. In beide trailers vertelt een voice over wat er gebeurt in het verhaal zonder teveel weg te geven. De auteur en boekcover worden getoond in de trailer. Zelfs de muziek begint met enkele noten die herhaald worden doorheen de trailer, maar in Bad girls gaat de muziek echter niet over tot een liedje.

Figuur5

Figuur5: Bad Girls Don’t Die stills – pano

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=36lBeqV7V00

 

Samenhang met overige werken

 

Mockingbird vs. The Unbecoming

 

Beide werken gebruiken een voice over met voldoende intonatie. We weten hoe de personages zich voelen in hun situatie.

De tekst beweegt ook in beeld, maar de tekst van Mockingbird is veel gedetailleerder geanimeerd. Doordat deze trailer enkel gebruik maakt van tekst is dit een goede oplossing, anders zou de kijker zich na een tijdje vervelen, nu kan die de kleine geanimeerde woorden ontdekken door uit de trailer.

Bij Mockingbird hebben we een statische camera, dat hebben we bij The Unbecoming niet.

 

Torment vs. The Unbecoming

 

In Torment weten we niets als we niet op de tekst letten. We weten niet hoe het personage eruit ziet hoe het eruit ziet, enkel op het einde krijgen we een zicht op de rug van een jongedame. Een beeld dat toevallig de boekcover is.

In beide trailers beweegt de tekst. In Torment vaagt de tekst weg en in The Unbecoming verschijnen zinnen woord per woord om zo de dramatiek van het verhaal en de trailer te verhogen.

In beide werken hebben we geen statische camera, het beeld beweegt als we naar de shots kijken.

 

Recensie

 

De trailer is één groot mysterie. Zelfs Mara haar echte naam is een mysterie, dat zegt ze zelf in trailer dat Mara maar een pseudoniem is. Dit alleen al wakkert mijn nieuwsgierigheid aan. waarom gebruikt ze een valse naam? Wat heeft Mara dan meegemaakt dat ze een valse naam moet gebruiken? Moord? Heeft zij iemand vermoord of wordt ze erin geluisd of is ze een getuige? We zien dus niet goed wie het personage is, op het einde krijgen we een glimp van Mara te zien maar daar blijft het ook bij. Verder zien we Mara een bekentenis schrijven maar ook hier ontwijkt de camera steeds haar gelaat.

De trailer wakkert de nieuwsgierigheid aan en geeft de donkere, mysterieuze toon van het boek mooi weer. Zeker de zinnen die onze voice-over inspreekt geven als eerste aan dat er iets niet pluis is, gevolgd door de snelle montage in het midden van de trailer. De keuze van de shots en de volgorde waarin ze getoond worden, maken deze trailer een hit. Net zoals de keuze in de mengelmoes van kleur versus zwart-wit beeld lijkt te werken. We zien een duidelijk verschil tussen de ‘amateurbeelden’ die de tieners zelf kunnen hebben gefilmd in hun avonturen en de professionele beelden die de rest van de trailer bezetten.

Ik moet zeggen dat ik het volkomen eens ben met de eerste paragraaf van bijlage 1, een review van The Unbecoming of Mara Dyer. Unbecoming klinkt inderdaad alsof de persoon onstabiel wordt en tegelijkertijd dat het gaat over een meisje dat zich erg on-meisjesachtig gaat gedragen. Daarom dat ze dus in de problemen zit, maar hoe is ze eruit geraakt, of zit ze nog in de problemen?

Door de trailer verscheidene keren te bekijken en te analyseren kom je echter pas alles te weten. Er wordt zo bijvoorbeeld bijna geen gebruik gemaakt van een statische camera. Het verhaal en de beelden in de trailer zijn continue in beweging. Het rocknummer dat eronder zit duwt het ritme van de gebeurtenissen en montage ook vooruit. De woorden op het einde van de trailer, ‘Who is Mara Dyer?’ komen ook naar voren in het beeld. Elk woord wordt tussen de beelden zijn geplaatst, dit geeft een extra dramatisch gevoel.

Ondanks het feit dat dit eerder een filmtrailer lijkt te zijn, werkt het, de kijker is nieuwsgierig en wilt op zoek naar meer. Door uit de gehele trailer krijgen we enkele welgeplaatste hints die de kijker doen hongeren naar meer.

 

Trailer: The unbecoming of Mara Dyer

Een boektrailer

Een boektrailer bestond vroeger voornamelijk uit stils uit het boek. Tegenwoordig is er een grote variëteit qua boektrailers. Sommigen bestaan uit tekst op beeld met een stem, anderen uit een volledige cast en crew die scenes filmen uit het boek, zoals een filmtrailer. Deze boektrailers worden voornamelijk getoond op televisie en online.

In 2007 creëerde the School Library Journal de Trailie Award voor de beste boektrailer onder verschillende categorieën: door de auteur/publisher, door de student en door volwassenen/bibliotheek. The School Library Journal is een magazine voor bibliothecarissen en media specialisten vol met artikels en reviews over boeken.